Vanaf 2018-2019 verandert de werking van Yogastudioperpleks. Inschrijven voor cursussen is niet meer mogelijk. De werking van Perpleks wordt online verdergezet.

 

Quo vadis Mauranne?

Quo vadis Perpleks?

Quo vadis Mauranne?

 

Na 72 jaren in dit leven, waarvan 54 yogapraktijk en ongeveer 44 jaar yogales geven word ik, Mauranne, door een meer dan stevige bries, zeg maar eentje van windkracht 10, uitdrukkelijk naar laya krama gedreven. Laya betekent: verdwijnen, eindigen, oplossen, en is na shrishti en sthiti de derde en laatste periode van het leven.
Ik gooi me dan ook vol fris lentegevoelen in deze derde levensperiode… de herfst. Een gekleurd herfstblad of een fris groen lenteblad… het doet er niet toe, ze zijn beide even echt.

 

Eigenlijk ben ik met laya doende sinds de shrishti periode, tijd van lichamelijk ontplooien en studeren. De lente van het leven.
Voor mij maakten ook pesterijen en ongelukkig voelen er deel van uit. Te wijten aan 'trans'-zijn - waar ik toen geen weet van had -, en aan een ultra devote katholieke opvoeding met verhalen over hel en vagevuur, met zondigen en biechten, bidden en bedevaarten. Een grond van waaruit het besef als jongen toch een meisje te zijn in de verste verte niet eens kon opduiken. Bovendien lukte het de devote vader zijn zoon ingeschreven te krijgen in een Brusselse eliteschool. Daar zou zijn zieltje in alle veiligheid het ware pad blijven bewandelen.

Na de lagere school kwam ik dus in de elite 'jongens/mannenwereld' terecht. Een wereld van strebers vol na-ijver. Wereld die de mijne niet was. De beginnende pubertijd maakte het er niet makkelijker op. Ik was gek op meisjes, maar niet zoals de jongens rondom mij dat waren. Zij, de meisjes, verwachtten dan weer een jongensgedrag waartoe ik niet in staat was. Totale onzekerheid was het gevolg. Tot ik overvallen werd door een onverwacht heel blij en opgewekt gevoelen… een diepe ervaring van bewust te zijn. In dit bewustzijnsgevoelen trok ik me terug als op een vluchtheuvel.

Eigenlijk verdween ik uit het drukke verkeer (laya krama) terwijl ik er middenin zat als vluchtheuvel. En, nog zeer jong begon de verkenning van eigen wezenlijkheid, van 'eigen' bewustzijn. Dergelijk onderzoek heet spiritualiteit. Het dient naakt te gebeuren, niet gekleed door 'nemen we aan dat…', en alleen, zonder gids, zonder boek als handleiding, zonder rituelen, symbolen. Een GPS? Vergeet het!
Vanuit dit verkennen ontplooide vooralsnog een heel erg leuke lente met een voor iedereen aanvaardbaar profiel als jongen. Met studeren en het ontdekken van het verschil tussen studeren en leren. Met het ontdekken van eenn soepel en krachtig lijf dat goed onderhouden werd met sport en yoga. Met veel vertoeven in de geborgenheid van de natuur... en belandde zo in de

 

tweede periode, sthiti.
De zomer van het leven? Voor mij was het de tweede lente. Verantwoordelijk voor zichzelf en voor het leven op deze planeet gingen studeren, sporten, yoga, gewoon verder. Aangevuld met de ene toffe job na de andere, waaronder yoga doorgeven. En wat yoga betreft liet ik rustig gestadig al wat niet op feiten steunde, zowel op technisch als op filosofisch vlak, achterwege. Wat overbleef was en is een schat aan  werkelijk gezond materiaal.
Maar vooral bleef de sthiti periode verder omzwervingen maken doorheen bewustheid. Ze hielden niet op verhelderend te zijn.
Zo doorleefde ik vol energie de sthiti periode van helemaal voor zichzelf en voor de samenleving verantwoordelijk te zijn en…

 

beland nu in de laya krama periode.
Voor mij wordt dit de derde lente… deze van stilte zijn, intiem met het actuele feitelijke. Ver weg, ergens waar men zichzelf niet kan vinden. Waar tijd eindigt en elke belangstelling voor 'wat vooraf ging' en voor 'wat zal volgen' onnodig blijkt. Ver weg, waar relatie met omgeving en medemens de meest onverwachte vormen kan aannemen. Eigenlijk… intens genietend levend dood zijn vooraleer de fysieke dood zich meldt.

 

Zwerven doorheen de natuur, yoga beoefenen op de manier die bij laya krama past. Samen met Manon en Mayawoefwoeffff de meest gekke dingen doen. En bovenal de ‘basics’ niet vergeten: slapen, koken, eten, vaat… en de mensen rondom.

 

 

Quo vadis Perpleks?

 

Perpleks zet eigen bestaan verder.

Marc blijft, naast succulente gerechten bereiden bij vergaderingen, waardig het voorzitterschap waarmaken, Dirk blijft de penningen meester, ondanks ook door anderen voortdurend gesolliciteerd omwille van zijn kennis, Manon blijft, naast haar hobby's tuinieren, wandelen en copywriting (zie haar website, of contacteer haar via manon@manonsite.be), de administratie beheren en de website uitbouwen met technische en praktische info ivm fysieke yoga, nidra yoga, dhyana yoga en jnana yoga. En Mayawoefwoeffff blijft instaan voor de veiligheid. Ook voor die van de surfers. Klik je op een foute of verouderde link, dan wijst zij je de weg naar onze website.

En, het is niet omdat ze geen les meer geeft dat Mauranne niet blijft studeren en materiaal voor de website aanleveren. Zo wordt deze een rijke bron voor al wie yoga beoefent.

 

Ik heb heel veel geleerd van iedereen die deelnam aan de yogalessen. Van jullie aanwezigheid, jullie wijze van omgaan met asanas, jullie ernst. Een levend studiemateriaal, wat mijn enthousiasme alleen maar aanwakkerde.
Heel veel dank hiervoor.

 

Aangezien ik soms ook in Leuven rondspook en onze planeet al bij al maar een kleine is, lopen we elkaar weleens tegen het lijf. En, heb je vragen, of wil je me een en ander vertellen, dan kan dat via

yoga@yogastudioperpleks.be
mauranne@mauranne.be (privé-mailadres).

 

Het ga jullie allemaal verder heel erg goed,
Kisses, hugs en knuffels,

Mauranne

 

Om yogareeksen te downloaden kan je terecht op de pagina 'Praktisch'.

Om je in te schrijven voor de nieuwsbrief kan je terecht op de pagina 'Contact'.